|
:: حديث بیقراری ماهان | نوروز در زمستان |
|
|
|
| نویسنده: ندا.ح, در ۱۲ / ۰۷ / ۸۶ |
| تعداد بازدید: |
95  |
|
بيچلچله بيبنفشه ميآيد،
بيجنبش ِ سرد ِ برگ ِ نارنج بر آب
بي گردش ِ مُرغانهی رنگين بر آينه.
بيگندم ِ سبز و سفره ميآيد،
بيپيغام ِ خموش ِ ماهي از تُنگ ِ بلور
بيرقص ِ عفيف ِ شعله در مردنگي.
سالي
|
|
| |
نوروز
|
|
| |
همراه ِ بهدرکوبي مرداني
|
سنگيني بار ِ سالهاشان بر دوش:
تا لالهی سوخته به ياد آرد باز
نام ِ ممنوعاش را
با احساس ِ کتابهای ممنوع
تقديس شود.
در معبر ِ قتل ِ عام
شمعهای خاطره افروخته خواهد شد.
دروازههای بسته
|
|
| |
بهناگاه
|
|
| |
فراز خواهد شد
|
دستان ِ اشتياق
|
|
| |
از دريچهها دراز خواهد شد
|
لبان ِ فراموشي
|
|
| |
به خنده باز خواهد شد
|
تا شهر ِ خسته
|
|
| |
پيشباز خواهد شد.
|
بيگاهان
نوروز
|
|
| |
چنين
|
|
| |
آغاز خواهد شد.
|
نوروز ِ ۱۳۵۶ و پاييز ِ ۱۳۷۲
|
