|
:: ققنوس در باران | مجلهی کوچک |
|
|
|
| نویسنده: ندا.ح, در ۰۳ / ۰۷ / ۸۶ |
| تعداد بازدید: |
94  |
|
۱
آه، تو ميداني
|
|
| |
ميداني که مرا
|
سر ِ بازگفتن ِ بسياری حرفهاست.
هنگامي که کودکان
|
|
| |
در پس ِ ديوار ِ باغ
|
با سکههای فرسوده
|
|
| |
بازی کهنهی زندهگي را
|
|
| |
آماده ميشوند.
|
ميداني
|
|
| |
تو ميداني
|
|
| |
که مرا
|
سر ِ بازگفتن ِ کدامين سخن است
|
|
| |
از کدامين درد.
|
۲
دورههای مجلهی کوچک ــ
کارنامهی بردهگي
با جلد ِ زرکوباش...
چه بهآساني احتضار ِ فضيلت است
از بودن و ماندن
|
|
| |
گزير نيست.
|
و اندوه ِ خويشتن را
|
|
| |
شامگاهان
|
به چاهساری متروک
|
|
| |
درسپردن،
|
فرياد ِ درد ِ خود را
در نعرهی توفان
|
|
| |
رها کردن،
|
و زاری جان ِ بيقرار را
با هياهوی باران
|
|
| |
درآميختن.
|
که عمر
|
|
| |
چه شاهانه ميگذارد
|
به شهری که
|
|
| |
ريا را
|
|
| |
پنهان نميکنند
|
و صداقت ِ همشهريان
|
|
| |
تنها
|
|
| |
در همين است.
|
۳
به هنگامي که همجنسباز و قصاب
بر سر ِ تقسيم ِ لاشه
|
|
| |
خنجر به گلوی يکديگر نهادند
|
من جنازهی خود را بر دوش داشتم
و خسته و نوميد
|
|
| |
گورستاني ميجُستم.
|
کارنامهی من
دورههای مجلهی کوچک
با جلد ِ زرکوباش!
□
دريغا که فقر
ممنوع ماندن است
|
|
| |
از تواناييها
|
|
| |
به هياءت ِ محکوميتي; ــ
|
ورنه، حديث ِ به هر گامي
|
|
| |
ستارهها را
|
|
| |
درنوشتن.
|
ورنه حديث شادی و
|
|
| |
از کهکشانها
|
|
| |
برگذشتن،
|
لبخنده و
|
|
| |
از جرقهی هر دندان
|
|
| |
آفتابي زادن.
|
۴
با بوی گرسنهگي
|
|
| |
در رهگذرها
|
با جلد ِ طلاکوباش.
لوطي و قصاب
بر سر ِ واپسين کفارهی مُردن ِ خلق
به خفّت ِ از خويش
تاب ِ نظر کردن در آيينه نبود:
احساس ميکردم که هر دينار
نه مزد ِ شرافتمندانهی کار،
|
|
| |
که به رشوت
|
لقمهييست گلوگير
|
|
| |
تا فرياد برنيارم
|
از رنجي که ميبرم
از دردی که ميکشم
۵
ماندن بهناگزير و
|
|
| |
بهناگزيری
|
|
| |
به تماشا نشستن
|
بزرگترين ِ دروغها را
به لقمههايي بس کوچک
|
|
| |
مبدل ميکنند.
|
و دَم فروبستن ــ آری ــ
به هنگامي که سکوت
|
|
| |
تنها
|
|
| |
نشانهی قبول است و رضايت.
|
دريغا که فقر
|
|
| |
چه بهآساني
|
|
| |
احتضار ِ فضيلت است
|
به هنگامي که تو را
از بودن و ماندن
|
|
| |
چاره نيست;
|
بودن و ماندن
و رضا و پذيرش.
۶
در پس ِ ديوار ِ باغ
کودکان
با سکههای کهنهبِسوده
|
|
| |
بازی ِ زندهگي را
|
|
| |
آماده ميشوند...
|
آه، تو ميداني
ميداني که مرا
سر ِ بازگفتن ِ کدامين سخن است
از کدامين درد.
۲۳ اسفند ِ ۱۳۴۴
|
|
|
:: ققنوس در باران | چشم اندازی دیگر |
|
|
|
| نویسنده: ندا.ح, در ۰۳ / ۰۷ / ۸۶ |
| تعداد بازدید: |
75 |
|
با کليدی اگر ميآيي
تا به دست ِ خود
|
|
| |
از آهن ِ تفته
|
|
| |
قفلي بسازم.
|
گر باز ميگذاری در را،
تا به همت ِ خويش
|
|
| |
از سنگپارهسنگ
|
|
| |
ديواری برآرم. ــ
|
باری
دل
در اين برهوت
ديگرگونه چشماندازی ميطلبد.
□
قاطع و بُرّنده
|
|
| |
تو آن شکوهپاره پاسخي،
|
به هنگامي که
|
|
| |
اينان همه
|
|
| |
نيستند
|
□
هم بدانگونه که باد
در حرکت ِ شاخساران و برگها، ــ
از رنگهای تو
|
|
| |
سايهييشان بايد
|
گر بر آن سرند
که حقيقتي يابند.
هم به گونهی باد
|
|
| |
ــ که تنها
|
از جنبش ِ شاخساران و برگها ــ
و عشق
ــ کز هر کُناک ِ تو ــ
□
باری
دل
در اين برهوت
ديگرگونه چشماندازی ميطلبد.
خرداد ِ ۱۳۴۵
|
|
|
|
